Humito's 16e ervaring met Salvia Divinorum, een paar pijpjes zelf gekweekte Salvia Divinorum.

15 mei 2001. Ik zat aan de bar in mijn vaste koffieshop 't Trefpunt toen iemand aan me vroeg of we de Salvia, die ik hem gegeven had, nu op zouden roken. Dat vond ik eigenlijk wel een goed idee, dus hebben we een puurpijpje gevuld met het blad en eerst aan die vriend van me gegeven, hij rookte in een paar haaltjes de pijp leeg en hield de rook lang genoeg in, maar het was toch niet genoeg. Direct heb ik de pijp weer gevuld en nog een keer aan hem gegeven. Nu voelde hij wel wat opkomen, maar het was nog niet echt veel. Hierna stopten we een pijpje voor mij, omdat ik aan de bar zat heb ik hem niet helemaal vol gestopt. In 1 klein haaltje rookte ik de pijp leeg en hield de rook lang genoeg binnen om een enorme (soort) stonedheid te voelen.

Alle kleuren werden een stuk intenser en duidelijk voelde ik een lichte Salvia werking opkomen. We stonden nog wat te praten en besloten toen toch maar op de bank in de hoek van 't Trefpunt te gaan zitten. Ik weet dat die kennis van me wel vaker een paddestoeltje gebruikt heeft en dat hij van de meeste middelen die hij gebruikt wel een grote dosis kan hebben. Dus heb ik hem weer een redelijk gevuld pijpje gegeven en direct daarna nog 1. Nu zag je duidelijk dat hij wel wat merkte, dus was het weer mijn beurt.

Nu deed ik wat meer in de pijp en zoog hem in 1 grote teug leeg, daarna heb ik nog een klein pijpje gerookt. Toen was mijn lichaam weg. Het leuke was dat ik in een soort erkenning van de eenheid van alles zat. Ik doorzag dat alles direct met elkaar verbonden is. Dat het tegelijkertijd zo'n enorme invloed van alles op alles had, alles in het heelal heeft invloed op alles.

Mijn lichaam was versmolten met de omgeving, ik was die omgeving zelf geworden. Hoe is het mogelijk dat we die eenheid niet meer zien zodra het psychedelisch middel of ritueel is uitgewerkt. Telkens weer als ik Salvia rook, heb ik het gevoel: hoe heb ik dit toch kunnen vergeten? Ook nu ik dit opschrijf weet ik wel dat ik het toen wist. Maar "wat" ik allemaal weet als ik onder invloed ben zou ik op dit moment niet meer weten. Flarden van de waarheid blijven hangen, maar zolang het nog geen hele waarheid is, een halve waarheid blijft een hele leugen.

Compleet versmolten met het alles, vraag ik me ineens af hoe het mogelijk is dat, hoewel ik geen enkele lege ruimte waar kan nemen, er toch ruimte is tussen alles. Op een bepaalde manier zag ik geen enkel verschil tussen mijn lichaam en het lichaam van mijn vriendin, en het lichaam van die vriend van ons die daar aan hetzelfde tafeltje zat. Zij waren losse voorwerpen terwijl ik helemaal wegsmolt. Dit vond ik zo vreemd dat ik er van overtuigd was dat het kwam omdat ik in de hoek zat en hij niet. Dus stond ik op en zei ik tegen hem: moet je eens kijken, moet je eens in de hoek gaan zitten. Hij zag niets vreemds toen hij in de hoek aankwam. Ik dacht, dat dat kwam omdat het waarschijnlijk al te ver uitgewerkt was.

Ook bij mij begon de Salvia wereld langzaam te vervagen. Toen ik in de hoek zat was ik de hoek geworden. Het was zo'n vreemd gevoel, de hoek zijn. Het gekste vond ik nog wel dat niemand achter mij langs zou kunnen, er was namelijk geen normale wereld meer achter mij. Alleen de Salvia wereld, met al zijn gebeurtenissen achter me. De drukte van de Salvia wereld was duidelijk te voelen. Het leek mij op dat moment onmogelijk dat iemand van deze wereld achter mij langs zou kunnen. Het vreemde van alles was dat bij mijn vriendin en die vriend van me wel iedereen achterlangs kon.

Daardoor raakte ik een beetje de kluts kwijt, niet bedreigend, maar op een zeer vrolijke manier. Hierdoor wilde ik denk ik ook dat die vriend van mij in de hoek ging zitten van 't Trefpunt. Ik wilde perse weten of hij dat ook zo ervaarde, maar hij was allang niet meer ver genoeg in de Salvia wereld om dit soort dingen te zien. Hij zat dan ook een beetje vreemd te kijken toen hij in de hoek zat en begreep niet helemaal wat ik bedoelde. Op dat moment kwam ik ook weer helemaal uit de Salvia wereld, de "normale" wereld was weer terug. Ondertussen was de Salvia ook al weer op, zodat we nog wat na babbelend weer naar de bar terug gingen.

Hoewel die vriend van me wel degelijk iets voelde van de Salvia, was het nog geen volle Salvia ervaring. Misschien had hij level 2 berijkt, in ieder geval vond hij het wel interessant genoeg om het nog een keertje te proberen. Als hij wil kan hij nog een paar gram onversterkt blad krijgen, zodat hij nog een paar keer op een rustige manier de Salvia wereld verder kan verkennen. Eigenlijk vind ik het vreemd dat ik hem niet gelijk wat meer Salvia aangeboden heb. Ik heb nog een 10 gram 10x versterkt en nog een 5 gram 5x extract. Dan heb ik nog een gram of 500 aan onversterkt blad.

Op de een of andere manier vond ik het voor mezelf al weer genoeg en heb ik er verder niet over nagedacht of hij nog wat meer wilde proberen. Ik denk omdat ik nog steeds een beetje vreemd op mijn benen stond. Na een redelijke sterke pijp blijf ik, na de harde werking, nog zeker wel een uur licht onder invloed van de Salvia. Misschien is het niet eens de Salvia, maar misschien ben ik nog een uur onder invloed van de ervaring zelf. De ervaring zelf kan zo vreemd, verwarrend of diepzinnig zijn dat de ervaring zelf ook nog dagen lang kan nagloeien.