Humito's 2e Ervaring met Salvia Divinorum,
1/16 gram 5x extract van Cosmic Trading.
Gekocht bij Pluto op de Binnenweg Rotterdam.

Dan kan ik het niet meer houden, mijn eigen lichaam, tenminste hetgeen ik zelf zie, begint mee te draaien. Mijn lichaam draait mee in de kolk. Duidelijk voel ik een uitrekkende ronddraaiende beweging en ik voel mijn lichaam uitgerekt worden. Zoals in een zwart gat het licht wordt opgezogen, zo wordt ik in deze draaikolk gezogen. Niets kan ik meer doen om het tegen te houden. Dan plotseling is alles stil. Hoewel, als ik goed kijk zie ik alles een beetje golven. Duidelijk zie ik alsof ik door een druppel naar mijn vriendin zit te kijken. Hoewel, ik kijk niet door een druppel, ik kijk met de druppel?? Dan weet ik het alsof ik het altijd al geweten heb, ik ben de druppel. Daar lig ik dan zwevend in het niets of is er toch iets? Het lijkt niets maar het is enorm veel, veel te veel om op te noemen. Zoveel dat ik het haast niet kan verdragen, zodoende projecteer ik het als een niets? Of is het niets?? Nee het krioelt er. Als ik naar mijn vriendin kijk die glimlachend naar mij zit te kijken denk ik, wat doe ik hier als druppel, of als bank of wat was ik eigenlijk? Laat ik het toch maar op een druppel houden aangezien het daar het meest op leek. Als ik naar boven keek zag ik een rond schouwspel, golvend alsof het op de andere kant van de druppel zat.

Duidelijk zat ik in de druppel naar Anneke te kijken en Anneke zat buiten de druppel naar mij te kijken. Langzaam begint dit alles te verdwijnen, als het zeg maar half weg is krijg ik een andere vreemde gewaarwording. Duidelijk voel ik hoe belangrijk het leven als druppel is, maar dat leven begint me te ontglippen. Er komt een moment dat ik het niet meer weet, ben ik nu de druppel die visioenen krijgt over het leven van twee mensen Anneke en Louis, waarbij ik Louis ben en kijk naar Anneke. Of ben ik Louis die naast Anneke ligt en visioenen krijg over een druppel. Nu voel ik dat beide bewustzijns levels even belangrijk zijn en er onstaat een soort strijd over waar ik dan wel niet wil zijn. Langzaam kruip ik in het visioen wat ik als druppel heb. Hoewel ik zeker weet dat er op dat andere nivo zich ook een heel leven afspeelt wat even belangrijk en vele malen voller en rijker is. Het is me allemaal erg onduidelijk waar het dan wel rijker zou zijn. Maar wie weet kom ik daar ook nog wel eens achter. Langzaam begin ik weer terug te komen in een plat visioen. Het platte valt me nu inneens heel erg op, de wereld is nog platter dan een dubbeltje. Alles lijkt maar uit 2 dimensies te bestaan, alles is op een heel erg vreemde manier plat en toch zit er diepte in? Dan kom ik langzaam in mijn lichaam terug. Er ontstaat een besef dat ik terug ben in mijn werkelijke bestaan, terug in mijn lichaam. Alles is weer normaal, ook de diepte is weer terug in mijn gezichtsveld.

Dit alles heeft bijelkaar misschien hoogstens 1 a 2 minuten geduurd. Alles zag er mooi en sprankelend uit, net als na een paddestoelen sessie, overal zag ik een frisheid die normaal niet zo opvalt. Als ik weer helemaal normaal ben na een half uurtje, begrijp ik dat ik iets heel erg belangrijks heb meegemaakt. Duidelijk voel ik het leerzame karakter van de werking van deze plant. Ook heb ik direct een diep vertrouwen in Lady Salvia, ik weet zeker dat zij ons goedgezind is. Hoe heftig de ervaring ook was, het gaf een goed gevoel, een heel erg mild gevoel. Als ik volgende keer weer wat probeer moet ik toch eens mijn ogen dicht blijven houden. Ik heb het idee dat ik het draaikolk visioen kreeg met gesloten ogen. Toen ik mijn ogen opendeed leek het alsof ik door een druppel heen keek. Ik van binnenuit een druppel naar buiten keek. Maar het gevoel was snel weg nadat mijn ogen open waren. Het werd me direct duidelijk dat donker wel eens belangrijker kon zijn dan ik in het begin had gedacht.