Humito's 8e ervaring met Salvia Divinorum,
Gekocht bij de Lachende Paus en Pluto op de Nieuwe Binnenweg, Rotterdam.

Rustig zat ik een heel erg klein pijpje Salvia te roken in mijn nieuwe vaste koffieshop 't Trefpunt. Niet dat ik er erg hard van zou gaan trippen, maar om net mijn zintuigen wat te activeren. Soms is het heerlijk om langzaam naar een steeds hoger nivo te roken, om te stoppen met roken als je het vereiste nivo hebt bereikt. Zo zat ik ook deze keer weer kleine pijpjes te roken om niet in een keer ver weg te raken.

Net toen mijn lichaam als rubber aanvoelde, ik het idee had dat mijn lichaam een beetje golfde, kwam er een kennis binnen. Daar hij al eerder interesse in Salvia Divinorum had getoond, bood ik hem een pijpje aan. In eerste instantie was het mijn bedoeling om een klein pijpje voor hem te maken. Dat zou totaal anders uitpakken, nadat ik hem een pijp Salvia had aangeboden, gingen we achterin de shop zitten. Daar staan banken waar je heerlijk in kan zitten of liggen. Ik vertelde nog dat hij een klein pijpje wel gewoon bij de bar kon roken als hij maar op een kruk zat. Stel je voor dat hij gevoeliger zou zijn dan dat ik dacht. Hij had al een keer een pijpje gerookt van mij. Toen zaten we vlak bij Berlijn in de bus, op weg naar de Love Parade 2000. Maar dat was wel een heel erg klein pijpje, daar had hij een heel klein beetje van gevoeld, dacht hij.

Dus deze keer dacht ik hem 2 keer zoveel te geven als experiment, om zijn gevoeligheid nog eens te testen. Toch wilde hij op de bank gaan zitten, met een opmerking van; nee, dan gaan we er maar helemaal voor. Waarop ik hem vroeg of hij dan gelijk een grotere pijp wilde proberen. Dat wilde hij wel en daarom waren we toch maar op de bank achterin de shop gaan zitten. Dat heeft als voordeel dat het daar ook wat donkerder is.

Gelijk maar een redelijke pijp niet al te vol gevuld. Hij ging er even lekker voor zitten. Natuurlijk heb ik hem ook even instrukties gegeven om een wat diepere haal te nemen. Rustig heb ik hem eerst uitgelegd dat wat er ook ging gebeuren, het altijd weer goed kwam na een paar minuten. Daarna haalde hij een paar keer diep adem en nam hij een diepe haal. Maar jammer genoeg, wat er mis ging weet ik ook niet precies, maar er gebeurde niet veel. Hierop nam hij nog snel een haal, maar ook dit mocht niet helpen. Tien schepjes van mijn lepeltje uit mijn pijpje deed hem niet veel.

Natuurlijk moest hij een beetje sceptisch lachen en zei dat het toch niet erg veel deed. Een beetje warm, zijn lichaam werd een beetje warm, maar meer niet. O ja, ook voelde hij zich een klein beetje in de bank gedrukt. Waarop ik hem uitlegde dat dat toch wel de eerste effecten waren die ik ook had gevoeld. Alleen was het bij mij veel dieper. Toch wilde ik hem laten zien wat Salvia Divinorum met mij deed. Dus stelde ik voor om zelf een pijpje te roken. Zo kon hij zien wat er met mij zou gebeuren, waarop ik naast hem op de bank ging zitten.

Mijn pijpje vulde ik met tien kleine schepjes, 5x extract en ik nam een diepe haal. Wat er daarop gebeurde was weer eens onbeschrijflijk. Lang mijn adem inhoudend, begon ik al langzaam weg te zakken voordat ik de rook uitblies. Het ging perfect deze keer, alsof het zo moest zijn. Langzaam liet ik een klein beetje rook uit mijn longen ontsnappen, haalde weer diep adem en bleef dat herhalen totdat ik niet meer wist hoe ik de rook moest inhouden.

Toen begon alles te draaien, hoe ik de rook uitgeblazen heb weet ik ook niet meer. Maar hij was weg toen ik mijn ogen weer opende. Voordat ik dat deed, zag ik, langzaam maar steeds sterker, prachtige beelden opkomen. Op een gegeven moment had ik het idee dat alles uit lagen bestond. Elke laag was een eigen werkelijkheid. Net zo werkelijk en net zo belangrijk als elke andere laag. Op een of andere manier had ik het idee dat ik kon kiezen uit al de werkelijkheden. Het maakte niet uit maar als ik uit mijn roes kwam kon ik kiezen in welke ik wakker wilde worden, hoewel dat elke keer dezelfde keus is. Misschien is de keus niet echt vrij, ik weet het niet. Misschien dat ik daar ooit nog eens achter kom.

Toen deed ik mijn ogen open, wat ik toen zag deed mijn verbazing weer toe nemen. Niet dat ik het niet eerder had gezien maar nu leek het wel of het iets meer wilde zeggen. Het was overduidelijk, er was geen ruimte tussen mij en mijn vriendin. Dit vertelde ik haar waarop ik met mijn handen wees naar de plek waar eens lege ruimte was. Nu zei ik haar lachend dat er geen ruimte tussen mij en haar zat. Hierna draaide ik mijn hoofd om, naar de kennis die naast me zat. Waarop ik een enorme lachkick kreeg. Ook tussen hem en mij zat geen ruimte meer. Hard lachend en druk gebarend naar de plek die eens leeg was maar nu weg was. Ik keek naar de buitenwereld, de wereld van het lichtspel. Het was een flinterdun laagje, maar een prachtig licht schouwspel, met de ogen waar te nemen. Alleen was het zo plat als plat maar plat kan zijn. Veel dieper en veel ruimtelijker was de innerlijke wereld, daar zat ik aan de binnenkant. Daar was geen ik meer, daar was geen vriendin, geen kennis, daar was alleen maar energie. Prachtige energie, energie die zich op miljarden verschillende manieren manifesteerde. Het kwam mij over als de oer-energie, het alles. Ik zat weer, als het alles, door de ogen van Humito heen te kijken naar het alles, gemanifesteerd door het licht. Alleen viel het me op dat het een superdunne wereld was, de wereld van het licht was niet meer dan het oppervlak van een energieveld, waar licht op weerkaatste.

Datzelfde energieveld kreeg ik in al z'n diepte te zien door de Salvia. Met andere woorden, met behulp van licht zag ik via mijn ogen de normale wereld, en via mijn geest de veel diepere binnenkant van alles. Het was alsof ikzelf de binnenkant van alles was. Mijn vriendin, de kennis naast me, 4 a 5 mensen op de bank, allemaal zaten ze, duidelijk geamuseerd, naar mij te kijken. Het was ook duidelijk dat mijn verbazing van mijn gezicht af te lezen viel. Dit keer kwam er een nieuw gevoel bij, het werd me duidelijk dat ik de Salvia-staat naar believen kon vasthouden of weg laten glippen. Zolang ik maar met niets in mijn hele wezen reageerde op prikkels van buitenaf. Ik hoorde mensen praten, maar liet me er niet door storen. Langzaam draaide ik mijn hoofd naar Anneke, ik vertelde haar dat ik het gevoel had dat ik de werking van de Salvia vast kon houden, zo lang als ikzelf wilde. Dit was natuurlijk niet waar, aangezien er onherroepelijk het moment kwam dat ik me wel liet afleiden door wat er gezegd werd. Zo'n minuut of 10 nadat ik het pijpje had gerookt was ik weer helemaal bij.

Het was duidelijk dat ze onder de indruk waren door de uitwerking die ze bij mij zagen. Nu wilde mijn kennis ook een portie Salvia kopen, op zijn horloge kijkend of de smartshop nog open was. Dit keer kon ik hem helpen, ik had namelijk nog een onaangebroken pakje Salvia te koop bij me. Na de koop hebben we er voor de zekerheid maar een waterpijp bij gehaald. De kop van mij pijpje was iets beter dan die van de waterpijp, gelukkig paste mijn kopje op de waterpijp zodat we een prima waterpijp overhielden. Daarna heb ik de Salvia in 4 delen gesplitst, aangezien er 4 mensen van wilde roken.

Eerst begon de kennis die al 2 pijpjes geprobeerd had. Nu stopten we een stevige pijp met 5x keer extract. Hij rookte het in 3 diepe halen op, nu voelde hij eindelijk een warmte over zijn lichaam komen. En hij kreeg een stevige lachkick. De lachkick zegt niet veel aangezien hij altijd erg veel lacht. Verder kon hij niet veel vertellen, over wat hij had meegemaakt.

Nu was het de beurt aan de 2e persoon, deze nam een veel diepere teug en ging volledig weg. Tijdens zijn trip zagen we zijn gelaatsuitdrukking langzaam in een lach veranderen. Even later deed hij zijn ogen open en keek totaal verbijsterd de wereld in. Stamelend tegen mij: HOE DOE JE DAT. En nog een keer wijzend naar de pijp: HOE EHEH HOE DOE JE DAT, terwijl hij verbijsterd naar de pijp keek. Het was overduidelijk, deze keer had Salvia volledig toegeslagen. Hij had de trip van zijn leven gehad. Later liep hij nog helemaal verbaasd over wat er gebeurd was naar de bar. Daar aangekomen bleef hij even staan en kwam weer terug lopen. Waarop hij vroeg, eheheh hoe heet dat spul. Anneke vertelde hem dat het plantje Salvia heet, Salvia Divinorum. O ja, Salvia en hij liep weer weg om na 1 minuut weer terug te komen, en te vragen hoe het ook alweer heette. Salvia! riepen Anneke en ik lachend. Waarop hij weer weg liep en weer terugkwam. Enne, ehehheeee, hoe lang werkt het dan. Hierop antwoordden we, dat de heftigste werking al weg was en dat de nawerking langzaam weg zou ebben in ongeveer 1 uur. Hierdoor was hij duidelijk opgelucht en wij vroegen of hij nog wat merkte. Ja, het werkte nog een beetje, maar het was al veel minder geworden.

Nog 3 andere zouden de Salvia roken die keer, 1 persoon zei alleen maar: wow, dat is zwaar. Zelfs een week later kon hij alleen maar vertellen dat hij het erg zwaar op zijn lichaam voelde. Maar meer heb ik niet van hem gehoord. Dan is er nog 1 iemand die niet veel voelt, een beetje een zware stonedheid maar meer niet. Toen was de beurt aan de 5e persoon. De Salvia was in 4 delen opgesplitst. Maar er was toch nog een 5e persoon die ook mee wilde roken. Niet getreurd, want ik had nog genoeg bij me. Dus uit mijn eigen potje heb ik een 5e portie afgemeten. Het waren 14 grote schepjes om ongeveer even veel te krijgen als de 4 andere porties. Wie welke portie heeft gekregen is niet bekend, aangezien ik die portie had gemaakt toen de 4 andere ook nog op tafel lagen.

Nu was dus de laatste persoon aan de beurt, duidelijk nam hij een betere haal dan de andere 4 mensen. Als snel zagen we hem met zijn ogen dicht beginnen te lachen. Nu zaten we de hele tijd allemaal stevig te lachen en de een na de ander kreeg een lachkick. De laatste persoon deed zijn ogen open en keek ons aan. Hij had duidelijk een verbaasde Salvia blik in zijn ogen, maar dit keer ging er iets mis. Zijn stemming veranderde heel snel van lachen naar angst. Wat is er aan de hand?, vroeg hij met een angstige stem. Dit was duidelijk niet goed. Voor het eerst zag ik iemand in paniek raken door de werking van de Salvia plant. Snel vertelde ik hem dat er niets fout ging, maar dat hij een waterpijp Salvia had gerookt. Hierop antwoorde hij: ja dat weet ik, maar wat is er dan aan de hand? Hij werd waarschijnlijk een beetje paranoia, omdat wij met ons allen naar hem zaten te kijken en volop zaten te lachen.

Hij draaide zijn hoofd om naar iemand anders en vroeg geirriteerd, wat zit je te kijken, wat moet je van me. Het was duidelijk dat er iets niet helemaal goed ging. Hij raakte steeds meer in paniek en zat als een klein kind in een vreemde wereld om zich heen te kijken. Het was een vreselijk gezicht om iemand in zo'n korte tijd zo angstig te zien worden. Gelukkig konden we hem redelijk gerust stellen, maar de angst bleef. Later kon hij ook maar moeilijk over zijn ervaring praten. Net nadat de ergste trip over was, kon hij alleen maar zeggen: wat was dat, dat was niet normaal, dit heeft me gek gemaakt man. Hij vertelde me 2 dagen later dat hij nog steeds geen woorden kon vinden om uit te leggen wat er nu eigenlijk was gebeurd. Wat hij had gezien of had meegemaakt, kon hij nog steeds niet in woorden uitdrukken. Gelukkig is het een rustig en stabiel persoon. Even was ik bang voor zijn reactie op deze heftige ervaring, maar gelukkig staat hij heel sterk in zijn schoenen. Hij heef zelfs zijn mening al weer veranderd. Zijn eerste reactie was dat hij dat nooit meer wilde doen. Maar een paar dagen later hoorde ik hem al zeggen dat hij misschien wel eens een wat kleinere dosis wilde proberen.

Hopelijk zal hij dat ook doen, het zou erg jammer zijn als hij na 1 te sterke ervaring niet meer verder durft te experimenteren. Het is voor mij overduidelijk dat Salvia bij de grootste plantleraren hoort. Daarom zou ik het heel erg jammer vinden voor iedereen als hij door een te sterke werking niet meer zou durven. Je kan wat dat betreft beter veel langzamer de Salvia werelden betreden. Laat je niet in 1 keer kompleet overrompelen, maar leer de Salvia werelden langzaam kennen. Als het dit keer fout had gegaan zou ik mezelf dat erg aantrekken omdat ik beter had moeten weten. Het is weer eens duidelijk geworden dat je gewoon voorzichtig moet zijn met Salvia te geven aan mensen. Natuurlijk kan je ze nooit helemaal voorbereiden op wat er gaat komen. Maar als je iemand Salvia te roken geeft heb je wel degelijk een verantwoordelijkheid. Als je als aanbieder duidelijk vertelt wat er ongeveer kan gebeuren, heb je aan jouw verantwoordelijkheid voldaan. Natuurlijk blijft het verder de verantwoordelijkheid van de persoon zelf.

Gelukkig zaten we met meer dan genoeg oppassers er omheen, het kon dus niet echt fout gaan. Misschien was het zelfs wel te veel 5 a 6 mensen om hem heen die allemaal nieuwsgierig naar hem zaten te kijken. Sommigen lachend van de spanning, anderen gewoon onmdat ze stoned waren en een lachkick hadden. Volgende keer als ik mensen voor het eerst laat meeroken, zal ik zeker op dit soort kleine, maar heel erg belangrijke details letten. Niet te veel pottekijkers erbij, die de reizende persoon kunnen storen.