Humito's 9e ervaring met Salvia Divinorum,
onversterkt blad

Al een paar keer had ik Michel verteld over Salvia Divinorum. Nu hij bij me thuis zat, leek het me een goed moment om hem eens te introduceren. Gelukkig had ik genoeg Salvia blad dus ik maakte een redelijk gevulde pijp voor hem. Na het roken van de waterpijp voelde hij niet veel, dus heb ik direct nog een stevige pijp gestopt, en nog een en nog een. Maar na 5 waterpijpen voelde hij niet meer dan een lichte verandering in zijn lichaam. Een lichte warmte kwam in hem op, maar verdween ook direct weer.

Dit was niet de manier bedacht ik, dus gaf ik hem een waterpijp gevuld met 5x extract. Maar ook dit mocht niet baten. Het wordt me dan ook steeds duidelijker dat niet iedereen is geboren met het vermogen de werking van Salvia te voelen. Natuurlijk vind ik dat onbegrijpelijk omdat het bij mij zo hard kan werken. Nadat ook de 5x extract niet wilde werken bij hem, dacht ik: dan rook ik zelf maar een pijpje om hem te laten zien dat het geen onzin is. Als ik Salvia Divinorum rook ben ik al snel in een diepe trance waarbij ik heel erg vreemd kan gaan kijken.

Zelf nam ik een waterpijp gevuld met onversterkt blad, net als Michel z'n eerste paar pijpjes. Al snel, na een diepe haal uit mijn speciaal voor de Salvia gekochte huisjes-waterpijp, was ik op weg. Mijn reis door de Salvia werelden zou deze keer weer eens totale verbijstering te weeg brengen. Direct nadat ik besefte wat er aan de hand was leek het alsof ik uit het huisje kwam zetten. Net alsof het huisje mij naar deze wereld had gebracht, alsof ik door het huisje heen, naar de Salvia wereld kroop en nu bezig was uit het huisje te kruipen. Ik moest direct lachen, sterker, ik kon met geen mogelijkheid mijn lachen inhouden.

In een onbedaarde lachbui keek ik naar Michel, dit veroorzaakte nog meer verbijstering. Wat ik zag was ongekend, ik keek naar mijzelf en naar Michel, maar er was iets heel erg vreemds met ons beiden aan de hand. Ik kon alleen maar lachen en uitstamelen: kijk nou, je ziet er helemaal anders uit, je bent helemaal veranderd, maar er ging iets mis. Ik kon niet echt duidelijk meer praten en Michel verstond iets heel anders. Hij hoorde mij zeggen: jij bent helemaal verkankerd, je bent verkankerd. Het eerste wat hij tegen mij zei toen ik weer bij kwam was: jij moet wel een hekel aan me hebben, je zei de hele tijd dat ik helemaal verkankerd was.

Ik wist niet wat ik moest zeggen, vroeg aan hem hoe lang het had geduurd. Volgens Michel was ik zeker 5 a 10 minuten weggeweest, hij had een hele tijd zitten kijken en toen had hij me geroepen om me wakker te maken, waar ikzelf helemaal niets van heb gehoord. Alleen kan ik me dus wel herinneren dat ik hem vertelde dat hij er helemaal anders uitzag. Je ben helemaal veranderd, dat was wat ik hem probeerde te vertellen.

Wat was er namelijk aan de hand. Op het moment dat ik mijn ogen open deed zag ik hem en mijzelf voor de helft uit een kolkende kleurenmassa-energie steken. Duidelijk zag ik de binnenkant van alles. Ik was de binnenkant, maar de buitenkant zag er heel erg vreemd uit. De kolkende massa was overal en Michel stak met zijn middel uit de kolkende massa. De bovenkant van zijn lichaam was normaal, maar ter hoogte van zijn navel verdween het normale beeld en werd alles een kolkende bruisende energie-massa. Zijn bovenlichaam was gewoon Michel maar zijn onderlichaam was net als ik een uitstulpsel uit die kolkende massa. Het was de kolkende massa zelf die uitstak en Michel werd, maar tegelijkertijd stak in diezelfde kolkende massa, een stukje verder, nog een lichaam naar boven en dat was ik. Hij en ik waren een en dezelfde kolkende massa. Alleen aan de bovenkant onderscheidden we onszelf. Alleen in de super platte wereld van het licht was er onderscheid. Zodra ik door dat laagje weerkaatsend licht heen keek zag ik het alles onafgescheiden van elkaar. Het kwam op mij over als een kolkende energie-massa die een ongekend groot aantal manifestaties in zichzelf herbergt.

Michel ging nog steeds een beetje verward naar buiten en ik heb hem na dit voorval nog niet gesproken. Maar ik weet zeker dat hij er ook wel om moet lachen. Het is allemaal nog niet zolang geleden gebeurd, en normaal zien we elkaar ook niet elke dag.